بزرگان اردبیل Archives - صفحه 7 از 20 - بهشتی به نام اردبیل

جستجو

مطالب منتشر شده در دسته ی "بزرگان اردبیل"

حسن احمدی گیوی

حسن احمدی گیوی

حسن احمدی گیوی

خلاصه : حسن احمدی گیوی متولد اول بهمن۱۳۰۶ در گیوی خلخال چشم به جهان گشود وی بعد از تحصیل در مدرسه ناصری خلخال گرچه مدارج دانشگاهی اش را تا اخذ مدرک فوق لیسانس فلسفه و علوم تربیتی پی می گیرد،اما قریحه ادبی و ذوق شعر و شاعری که از عنفوان جوانی در او متبلور بوده است،حسن احمدی گیوی را ترغیب به تحصیل در زبان و ادب فارسی می کند،آنچنان که دکترای خویش را با موضوع «دستور تاریخی فعل» و با راهنمایی دکتر محمد معین و بعد دکتر محمد مقدم به نگارش در می آورد و در سال ۱۳۴۴ از رساله دکترای خود دفاع می کند. او اکنون استاد بلند مرتبه ادبیات و چهره شناخته شده نزد ادیبان و مؤلفان و محققان زبان فارسی امروز است. و مؤلف بیش از پنجاه جلد کتاب در زمینه ادبیات فارسی است گروه : علوم انسانی رشته : ادیان خارجی تحصیلات رسمی و حرفه ای : – تحصیل در مدرسه ناصری خلخال – فوق لیسانس فلسفه و علوم تربیتی – دکترای ادبیات فارسی از دانشگاه تهران استادان و مربیان : از استادان وی میتوان به آقایان دکتر معین ، دکتر محمد مقدم و دکتر خیام پور اشاره کرد. هم دوره ای ها و همکاران : از همکاران حسن احمدی گیوی میتوان دکتر محمد استعلامی و دکتر نجفی اسداللهی را نام برد. فعالیتهای آموزشی : حسن احمدی گیوی بیش از چهارده فعالیت پژوهشی در موسسه لغت نامه دهخدا داشته و در دانشگاههای متعدد زبان و ادب فارسی تدریس کرده است. آرا و گرایشهای خاص : او درباره زبان فارسی دیدگاه های نو و تازه ای دارد.او معتقد است: «زبان فارسی یکی از زبان های مهم خانواده زبان های هند و اروپایی است، با وجود پژوهش های دامنه داری که در زمینه تاریخ زبان فارسی و زبان های ایرانی میانه و باستان انجام گرفته است، هنوز به درستی نمی دانیم زبان فارسی دنباله مستقیم کدام یک از زبان های ایرانی میانه است. او به محتوای سخن ایمان دارد تا قالبی که با آن شعری سروده شده باشد. «از حضرت محمد(ص) پرسیدند عقیده شما درباره شعر چیست. ایشان فرمودند: «شعر سخن است و سخن، خوب و بد دارد». اگر در شعر سعدی یک سخن سست دیدید، نمی توانید بگویید چون این سخن را سعدی گفته پس خوب است. حتی گمنام ترین شاعر هم می تواند سخن تازه و دلنشینی را بگوید. من از معدود معلمان ایران هستم که شعرهای سپید بسیاری را در حافظه ام دارم . من همانطور که به فردوسی و مولانا و حافظ عشق می ورزم به نیما، شاملو، فروغ، سهراب، دکتر شفیعی کدکنی و… هم احترام می گذارم. برای من قالب ها و الفاظ به منزله لباس است. اینها شخصیت مستقلی ندارند.» خطر تحریف آن نگاه قابل توجهی دارد: «من خطری که برای زبان فارسی احساس می کنم، خیلی مربوط به صدا و سیما و نهادهای مشابه نیست. اصل خطر به دلیل زبان های علمی دنیا است که با اختراعات فراوانی که صورت می گیرد و وارد مملکت می شود، این زبان علمی به سرعت با فارسی در آمیخته می شود. متأسفانه ما به دلیل کمبود بودجه تحقیقاتی برای اهل فرهنگ و تحقیق تاب مقاومت در برابر این هجوم گسترده نداریم. در نتیجه ما اینطور بی رحمانه تهدید می شویم. احمدی گیوی معتقد است که ادبیات معاصر ما نیز نخبگان بسیاری پرورانده، اما در کوران آثار بی محتوا گم شده است. «مردم آنقدر کتاب بد خوانده اند که طعم کتاب خوب را حس نمی کنند. در گذشته پدید آورندگان آثار جدی قوی تر بودند و با نویسندگان عامه پسند مبارزه می کردند. اما حالا کفه ترازو به نفع باری به هر جهت نویس ها سنگین شده است… جوائز و نشانها : – سه شنبه اول بهمن ماه دو سه سال پیش بود، مراسم بزرگداشتی به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد تولد «دکتر حسن احمدی گیوی » استاد برجسته ادبیات فارسی در تالار بعثت باشگاه دانشگاه تهران برگزار شد. دوتن از برجسته ترین ادیبان ایرانی «دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی» و «دکتر حسن انوری» بانی این بزرگداشت در روز تولد دوست و همکار خود بودند، حرکتی زیبا و بدیع که نشان از صافی و صفای باطن آن دو استاد و ارزش و اعتبار « حسن احمدی گیوی » داشت. – انتخاب به عنوان نویسنده کتاب برتر سال ازسوی وزارت فرهنگ و ارشاد برای «دستور تاریخی فعل» چگونگی عرضه آثار : حسن احمدی گیوی در خلال سالهایی که در موسسه دهخدا مشغول بوده است زیر نظر استاد محمد معین مشغول به کار بوده و تحقیق و تفحص در زبان و ادب فارسی را به جد دنبال می کرد: «از سال چهل تا امروز یعنی حدود ۴۵ سال است که من در مؤسسه لغت نامه دهخدا کارمی کنم و ۲۴ جلد از ۲۲۲ جلد مجموعه لغت نامه دهخدا را من نوشتم. یعنی بیش از دیگر همکاران این مؤسسه، مجلدات لغت نامه را تألیف کرده ام.» با این حال احمدی گیوی مهمترین اثر خویش را همان دستور تاریخی فعل می داند.این کتاب مشتمل بر ۱۹۶۴ صفحه است.از دیگر آثار مهم احمدی گیوی کتاب «آیین پژوهش و مرجع شناسی» است: «آیین پژوهش و مرجع شناسی را به عنوان یک کتاب درسی و دانشگاهی تألیف کرده ام. زمانی که من در دانشگاه رشته ادبیات فارسی تدریس می کردم. شیوه تحقیق و مرجع شناسی را درچندین فصل برای دانشجویان تشریح کرده ام. شیوه مراجعه به منابع و مآخذ چیست؟ پیداکردن کتاب ها، آیین کتابداری، آیین نقطه گذاری، آیین تلخیص، یادداشت برداری ضمن مطالعه جزو مباحثی بودند که دراین کتاب توضیح داده شده است.» حسن احمدی گیوی اثری با عنوان زبان و نگارش فارسی نیز نگاشته و هدف از تدوین این کتاب را فراهم آوردن امکانی برای علاقه مندان به زبان فارسی می داند که با قواعد نگارش و خط فارسی و انواع نوشته ها از قبیل مقاله، داستان، رمان، گزارش، ترجمه و …بیشتر آشنا شوند. کتاب «از فن نگارش تا هنر نویسندگی» نیز یکی دیگر از تألیفات احمدی گیوی است.این کتاب بیشتر اثری درسی و دانشگاهی است و برای دانشجویانی که در رشته های غیراز ادبیات تحصیل می کنند، نوشتن و شیوه نگارش را توضیح می دهد. حسن احمدی گیوی شاعر نیز هست: «شعرهای من بیشتردر قالب کلاسیک سروده شده، البته شعر آزاد هم دارم اما شعر سپید اصلاً نگفتم و نمی توانم بگویم. اشعار من عموماً در قالب غزل نیست. درمجموعه دو – سه غزل دارم که این غزل ها هم به یاد عزیزانم سروده شده است. شعرهای من بیشتر یا قطعه هستند و یا قصیده. عموماً شعرهایم ملی و میهنی، سیاسی و اجتماعی و انتقادی و مبارزاتی و انقلابی اند. چه قبل ازانقلاب و چه در جریان انقلاب و چه بعد ازانقلاب اشعاری که سروده ام، همه را در یک جلد گردآوری کرده ام.» با این حال او به همه قالب ها ی شعری معتقد است و بر خلاف بسیاری از همنسلانش که در عرصه پژوهش ادب فارسی، سخن از شعر نو گفتن را بر نمی تابند. ادامه مطلب

حاج صدیف

حاج صدیف

حاج صدیف

“حاج صدیف در سال ۱۳۲۳ در یک خانواده کاملا حسینی در روستای «مجنده» از توابع مشکین شهر واقع در استان اردبیل دیده به جهان گشود از سن ده سالگی در محضر شیخ یوسف افقهی برای نوحه خوانی مشغول شد در این مدت مشوق ایشان پدر و مخصوص” مادرش بودند

مادر و پدر بزرگ ایشان نیز مدّاح بودند که پدر بزرگ ایشان ملا غفار غفاری نام داشت که یک مجاهد بود وبه دست اشرار تیر خورد و به شهادت رسید.

حاج صدیف در سن ۱۲ سالگی در عرض یک سال پدر و مادرش را از دست داد نوحه خوانی را به طور جدی از دوازده سالگی در مشگین شهر در دسته طفلان آغاز کرد و در ۱۵ سالگی در مسجد امیرالمومنین (ع) مشگین شهر با بزرگ سالان مشغول نوحه خوانی بود و در موقع حساس نوجوانی و شرایط بدی که با فوت شدن پدر و مادرش در خانواده ایجاد شده بود مشوقش برادرش بود.

به مرور زمان شناخته تر شد ودر اکثر شهرهای ایران مداحی کرد ایشان حضوری گسترده در جنگ تحمیلی داشتند و از جانبازان شیمیایی جنگ تحمیلی هستند”

متن بالا را از سایت www.sodeif.net آوردم که متاسفانه مدت زیادی این سایت غیر فعال است و فایل های صوتی موجود در این سایت را نتوانستم دانلود کنم. برای همین در این پست چند کاست خیلی مشهور از ایشان را قرار می دهم.

اگر به آثار حاج صدیف گوش فرا دهید به سبک خاص و جذاب ایشان در مداحی پی می برید. صدای گیرا و انتخاب اشعار حماسی از ویژگی های بارز مداحی ایشان است. «قضیه امان نامه» «مصیبت هنده» «مجلس ولید» «امّ حبیبه» «خطبه حضرت زینب در مجلی یزید»از جمله کاستهای ایشان می باشد و کمتر کسی را می شود پیدا کرد که کاستی از ایشان را گوش نداده باشد.

کمال الدین اردبیلی

حسین بن شرف الدین عبدالحق اردبیلی(کمال الدین اردبیلی)، متوفی ۹۵۰هـ. ق از بزرگان علم معقول و منقول بوده، و در ریاضیات و علوم فلکی  و طب مهارت بسزای داشته است وی معاصر شاه اسماعیل صفوی بوده و در شیراز پیش بزرگان علم و فلسفه مانند جلال الدین دوانی، امیر غیاث الدین دشتکی شیرازی، امیر جمال الدین بن عطاء الله حسنی و دیگران درس خواند و به مقام بزرگی در حکمت و علم نائل امده است.

این عالم بزرگ گذاشته از این مقامات که در حکمت و ریاضی داشته، در عرفان و تصوف نیز قدمی راسخ داشته، و از سالکان  بزرگ این راه بوده است و به سبب همین میل و علاقه به تصوف، گلشن راز شیخ محمود شبستری را بر مذاق صوفیان شرح و تفسیر کرده است. او در علوم مختلف کتاب نوشته و در زبان عربی، فارسی و ترکی آثاری سومند دارد، که مهم ترین آنها از این قرار است.

۱-  شرح نهج البلاغه، به زبان فارسی که آن را به نام شاه اسماعیل صفوی نگاشته است.

۲- رساله ای در امامت به زبان ترکی

۳- شرح تهذیب علامه حلی

۴- تفسیرالهی به زبان فارسی، در دو جلد بزرگ پیرامون تفسیر قرآن کریم

۵- حاشیه بر تحریر اقلیدس، تألیف خواجه نصیرالدین طوسی، در هندسه

۶- تلخیص تحریر اقلیدس، که برخی فواید ریاضی و براهین تازه و مسایل بدیع در آن کنجانیده است.

logo-samandehi